تقاطع در صورتی دارای تنظیم (کنترل‌شده) محسوب می‌شود که ترتیب تردد در آن تعیین شود:

توضیح

در هر دو حالت؛ چه با چراغ راهنمایی و چه با علائم مأمور راهنمایی.

تقاطع وقتی «تنظیم‌شده» است که ترتیب عبور در آن از بیرون تعیین شود، و این تعیین هم می‌تواند با چراغ راهنمایی انجام شود و هم با علائم مأمور راهنمایی. هیچ‌کدام بر دیگری برتری تعریفی ندارند؛ فقط در تعارض، علامت مأمور بر چراغ مقدم است.

اهمیت این تعریف در آن است که مشخص می‌کند کدام مجموعه قاعده حاکم می‌شود. در تقاطع تنظیم‌شده لازم نیست راننده خودش تشخیص دهد چه کسی مانع چه کسی است؛ چراغ یا مأمور مسیرها را زمان‌بندی می‌کند و شما فقط علامت خودتان را اجرا می‌کنید — با یک استثنای همیشگی: هنگام گردش به راست یا چپ با چراغ سبز، شما مانعِ عابران و وسایلی می‌شوید که مسیرشان را قطع می‌کنید و آن‌ها حق تقدم دارند. اما اگر چراغ خاموش یا زردِ چشمک‌زن باشد، تقاطع تنظیم‌نشده به‌شمار می‌رود و باید بر پایهٔ راه اصلی و فرعی و قاعدهٔ مانع سمت راست تصمیم بگیرید.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط با سیگنال‌های چراغ راهنمایی. — چراغ راهنمایی تنها راه تنظیم تقاطع نیست؛ مأمور راهنمایی هم همین نقش را دارد و علامتش حتی بر چراغ اولویت می‌گیرد.
• فقط با علائم مأمور راهنمایی. — علائم مأمور یکی از دو راه است، نه تنها راه؛ تقاطعی که چراغ فعال دارد هم تنظیم‌شده محسوب می‌شود.