در این وضعیت باید

توضیح

باید راه بدهی.

مثلث قرمز سمت راست، تابلوی «سرازیری تند» با شیب ۱۲ درصد است و رو به تو نصب شده؛ یعنی تو در حال پایین آمدن هستی و خودروی زردِ روبه‌رو در حال بالا آمدن. راه کوهستانی هم در تصویر آن‌قدر باریک است — یک طرف دیوارهٔ سنگی و طرف دیگر شیب — که عبور هم‌زمان دو خودرو ممکن نیست.

قاعده صریح است: در شیب‌های تندی که با تابلو علامت‌گذاری شده‌اند و عبور هم‌زمان دشوار است، حق تقدم با وسیله‌ای است که از سربالایی می‌آید؛ راننده‌ای که در سرازیری است باید توقف کند و راه بدهد.

دلیل فنی این قاعده از خودِ حفظ کردنش مهم‌تر است: خودروی متوقف‌شده در سربالایی برای راه افتادن دوباره باید کلاچ را در شیب بگیرد، ممکن است به عقب سُر بخورد و در جادهٔ باریکِ کوهستانی این یعنی خطر واقعی. در مقابل، توقف و حرکت مجدد در سرازیری تقریباً بی‌هزینه است. پس بار تصمیم روی راننده‌ای گذاشته شده که توقفش ارزان‌تر تمام می‌شود.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: در تابلوی سرازیری، خط سیاه ضخیم از چپ به راست پایین می‌رود و در تابلوی سربالایی برعکس، بالا می‌رود؛ جهت همین خط کل پاسخ سوال را تعیین می‌کند. و فراموش نکن که راه دادن یعنی زودتر، در نقطه‌ای پهن‌تر و با فاصله بایستی؛ نه اینکه وسط باریکه رو در روی هم بمانید.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• اول عبور کنید — «اول عبور کن» وقتی درست است که تو در سربالایی باشی؛ اما تابلوی ۱۲ درصدِ روبه‌روی تو سرازیری را نشان می‌دهد، نه سربالایی.