طبق قانون ج.ا.، «حداکثر وزن مجاز» وسیله نقلیه عبارت است از:

توضیح

وزن وسیله نقلیهٔ تجهیزشده به‌همراه راننده، سرنشینان و بار.

«حداکثر وزن مجاز» یک عدد بدترین‌حالت است: وزن خودرو در پرترین و سنگین‌ترین وضعیتی که سازنده اجازه داده — با راننده، همهٔ سرنشینان و کل بار. این تعریف با «وزن خالی» یا وزن خودروی صرفاً تکمیل و سوخت‌گیری‌شده اشتباه گرفته می‌شود، در حالی که آن دو عدد کمتری هستند و برای مقاصد دیگری به کار می‌روند.

دلیل فنی انتخاب بدترین حالت این است که تمام محدودیت‌های وزنی جاده بر مبنای تحمل سازه و ایمنی طراحی می‌شوند: مقاومت پل، ضخامت آسفالت، و توان ترمز و تعلیق خودرو. اگر معیار وزن خالی بود، یک وانت خالی مجاز شمرده می‌شد و همان وانت با دو تُن بار از پل عبور می‌کرد — یعنی محدودیت بی‌معنا می‌شد. همین عدد پایهٔ دو چیز کاربردی است: تابلوهای محدودیت وزن روی پل‌ها و جاده‌های کوهستانی ارمنستان، و مرز رده‌های گواهینامه — ردهٔ B تا سقف ۳۵۰۰ کیلوگرم حداکثر وزن مجاز است، نه ۳۵۰۰ کیلوگرم وزن خالی. هنگام کرایهٔ ون یا وانت به همین عدد روی برگهٔ فنی نگاه کنید.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• حداکثر وزن وسیله تکمیل و سوخت‌گیری‌شده — وزن خودروی تکمیل و سوخت‌گیری‌شده، وزن آن بدون سرنشین و بار است؛ این عدد کمتر از حداکثر وزن مجاز است و مبنای محدودیت‌های جاده‌ای نیست.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»