طبق قانون ج.ا.، راننده وسیله نقلیه پیش از شروع حرکت موظف است بررسی کند:

توضیح

همهٔ موارد: سلامت سیستم ترمز و فرمان و نیز مطابقت ارتفاع باقی‌ماندهٔ آج تایرها با معیارها.

بررسی وضعیت فنی خودرو پیش از حرکت، وظیفهٔ شخصِ راننده است؛ نه کار تعمیرگاه و نه چیزی که معاینهٔ فنی سالانه از دوش تو بردارد. هر سه موردی که در گزینه‌ها آمده بخشی از همین وظیفه‌اند، بنابراین پاسخ درست «همهٔ موارد» است.

چرا دقیقاً این سه؟ ترمز و فرمان تنها دو سامانه‌ای هستند که خرابی‌شان هیچ راه جبرانی باقی نمی‌گذارد؛ با موتور خاموش می‌توان به شانه کشید و ایستاد، اما با ترمزِ از کار افتاده نمی‌توان. عمق آج تایر هم همان چیزی است که در باران آب را از زیر تایر بیرون می‌راند؛ با آج ساییده، خودرو در سرعت‌های کاملاً معمولی روی لایهٔ آب سُر می‌خورد و در آن لحظه فرمان و ترمزِ سالم هم بی‌اثر می‌شوند. یعنی تایر فرسوده، دو سامانهٔ دیگر را هم از کار می‌اندازد و به همین دلیل کنار آن‌ها نشسته است.

تلهٔ رایج این سوال، گزینه‌های «درستِ ناقص» است: هر کدام به‌تنهایی حرف درستی می‌زنند و همین باعث می‌شود انگشتت روی نخستین گزینهٔ آشنا برود. قاعدهٔ ذهنی‌ات این باشد: وقتی چند گزینه هم‌جنس و هم‌زمان درست‌اند و گزینهٔ «همهٔ موارد» هم وجود دارد، پاسخ تقریباً همیشه همان است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• سالم بودن سیستم ترمز و فرمان. — سلامت ترمز و فرمان بخشی از وظیفه است، نه همهٔ آن؛ این گزینه وضعیت تایرها را از فهرست بررسی حذف می‌کند.
• مطابقت ارتفاع باقی‌مانده نقش آج تایرها با معیارهای تعیین‌شده. — عمق آج تایر واقعاً باید کنترل شود، اما انتخاب آن به‌تنهایی یعنی از دو سامانهٔ حیاتی ترمز و فرمان چشم پوشیده‌ای.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»