طبق قانون ج.ا. «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»، حق رانندگی وسایل نقلیه از چه زمانی ایجاد می‌شود:

توضیح

شخص از لحظهٔ دریافت گواهینامهٔ رانندگی، راننده محسوب می‌شود.

مرزِ حقوقی، لحظهٔ تحویل سند است، نه لحظهٔ قبولی در آزمون. قبولی در آزمون عملی فقط یک مرحلهٔ اداری در میانهٔ فرایند است؛ حقِ رانندگی و به‌دنبال آن مجموعهٔ تکالیف و مسئولیت‌های راننده، از زمانی برقرار می‌شود که گواهینامه صادر و تحویل شود. منطق این ترتیب کاملاً عملی است: نظام حقوقی به یک نقطهٔ شروعِ تاریخ‌دار و قابل اثبات نیاز دارد. سند صادرشده تاریخ دقیق، دسته‌های مجاز و محدودیت‌های احتمالی (مثل الزام استفاده از عینک) را ثبت می‌کند، در حالی که ادعای «آزمون را قبول شدم» هیچ‌یک از این‌ها را برای مأمور کنترل قابل بررسی نمی‌کند.

نتیجهٔ عملی‌اش را جدی بگیرید: در فاصلهٔ بین قبولی در آزمون و تحویل گرفتن کارت، هنوز اجازهٔ رانندگیِ مستقل ندارید و اگر پشت فرمان بنشینید، با شما مثل رانندهٔ بدون گواهینامه رفتار می‌شود. تمرین در آموزشگاه و رانندگی همراه مربی هم وضعیت حقوقیِ جدا و مشروط خودش را دارد و به‌معنای داشتن حق رانندگی نیست.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• از لحظه قبولی در آزمون عملی رانندگی در واحدهای پلیس راه — قبولی در آزمون عملی فقط شرط لازم برای صدور سند است و به‌خودی‌خود حق رانندگی ایجاد نمی‌کند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»